1. De oprichting van de staat Ayyubid en de hereniging van Egypte en de Levant (1171-1174 n.Chr.)
Na zijn aankondiging van het einde van het Fatimid-kalifaat in 1171 na Christus, legde Sultan Al-Nasir Saladin Yusuf bin Ayyub de basis voor de Ayyubid-staat in Egypte:
- Herstel van de soennitische leringen en oprichting van scholen: Saladin transformeerde het onderwijssysteem door rechtenscholen op te richten zoals de Nasiriyah School en de Sufi School.
- Eenwording van het Islamitische Front: Na de dood van Nur al-Din Mahmoud in 1174 na Christus viel Saladin Damascus en vervolgens Aleppo binnen en annexeerde Jemen en de Hejaz, waardoor een verenigd front ontstond rond de kruisvaarderskoninkrijken in Palestina en de Levant.
- Afschaffing van accijnzen en ontwikkeling van de handel: Hij schafte illegale belastingen af en zorgde voor hadj-karavanen en internationale handel via de Rode Zee en Alexandrië.
2. Bouw van de bergcitadel en de grote muren van Caïro (1176 n.Chr.)
Op basis van zijn militaire ervaring realiseerde Saladin zich dat de Fatimiden-muren alleen Caïro beschermden, waardoor Fustat, het leger en het oude Egypte kwetsbaar bleven voor invallen van de kruisvaarders. Hij besloot tot een enorm defensieproject:
- De locatie van de berg Mokattam kiezen: Hij koos een rotsachtige heuvel met uitzicht op Caïro, Fustat en de Nijl om zijn versterkte kasteel te bouwen, bekend als Hill Castle (Citadel van Salah al-Din), als militair hoofdkwartier en zetel van de regering, dat werd gebruikt tot het tijdperk van Khedive Ismail.
- De Muur van Eenheid: Hij gaf zijn minister Bahaa al-Din Qaraqoush de opdracht een grote stenen muur te bouwen die Caïro, Fustat en de Citadel zou omringen tot een militair fort.
- Youssef Spiral Well: Ingenieurs groeven een enorme put in de Mokattam-rots op twee niveaus, verbonden door wenteltrappen aangedreven door waterraderen en koeien, om zoet water uit de grond te halen.
3. De slag bij Hattin en de bevrijding van Jeruzalem (1187 n.Chr.)
De Egyptische legers gingen, samen met hun Levantijnse tegenhangers onder leiding van Saladin, in de lente van 1187 n.Chr. op pad om het geallieerde kruisvaardersleger bij Tiberias te confronteren:
Op de 25e van Rabi' al-Akhir, 583 na Christus. (4 juli 1187 n.Chr.) vond de onsterfelijke slag om Hattin plaats. Saladin belegerde het kruisvaardersleger bij Haruz Hattin, sneed het water van het meer van Tiberias af en stak het droge gras in brand, waardoor hun gelederen verspreid raakten, hen verwoestend versloeg en de koning van Jeruzalem, Guy de Lusignan en Arnat (Reynald de Chatillon) gevangen nam.
Op de 27e Rajab in het jaar 583 na Christus. C. (de verjaardag van Isra en Miraj) kwam Saladin Jeruzalem binnen als bevrijder na 88 jaar kruisvaardersbezetting en gaf een prachtig voorbeeld van tolerantie voor de wereld door het bloed van de bevolking te sparen, kerken in stand te houden en gevangenen te bevrijden.
Vierde kruistocht tegen Egypte (vijfde en zevende campagne)
Na Hattin beseften de Europese leiders dat de sleutel tot Jeruzalem en de Levant lag in het breken van de macht van Egypte. Ze richtten hun campagnes op de Egyptische kusten:
- De Vijfde Kruistocht (1218-1221 n.Chr.): Damietta werd drie jaar bezet, maar koning Al-Kamil bin Al-Adil lokte hen naar en rond de delta, opende dammen en kanalen en dwong hen volledig te evacueren, zonder beperkingen of voorwaarden.
- De Zevende Kruistocht (1249-1250 n.Chr.): Onder leiding van koning Lodewijk IX. van Frankrijk, bezette Damietta met een enorme militaire macht en rukte op richting Mansoura met als doel Caïro binnen te trekken.
- De dood van Al-Salih Ayoub en de rol van Shajarat Al-Durr: Sultan Al-Salih Najm al-Din Ayyub stierf tijdens het beleg, dus zijn vrouw Shajarat al-Durr verborg het nieuws van zijn dood met verbazingwekkende militaire wijsheid, zodat het moreel van de soldaten niet instortte, en gaf leiding aan de strijd in samenwerking met de Mamlukse marinecommandanten (Faris al-Din Oktay en Rukn al-Din Baybars).
5. De slag om Mansura en het einde van het Ayyubid-tijdperk (1250 n.Chr.)
Op 8 februari 1250 na Christus vielen kruisvaarders onder leiding van Robert d'Artois, de broer van de koning, de stad Mansoura aan. The Bahri Mamelukes opened the city gates and lured them into the narrow streets, then joined them, killed their leader and destroyed most of their knights.
In de daaropvolgende slag om Fariskur werd het leger van de kruisvaarders volledig vernietigd, evenals de Franse koning Lodewijk IX. Hij werd gevangengenomen en vastgehouden in het huis van rechter Ibrahim bin Luqman in Mansoura. Hij werd pas vrijgelaten toen er een enorm losgeld werd betaald en de kruisvaarders uit Damietta werden geëvacueerd.
Met de moord op Turan Shah ibn al-Salih Ayyub door de Mamluk-prinsen eindigde de heerschappij van de Ayyubid-staat in Egypte en werd de Mamluk-staat Bahri gesticht onder leiding van Shajarat al-Durr en Izz al-Din Aybak.
Historische, geopolitieke context en beschavingsontwikkeling.
De studie van dit tijdperk en zijn keerpunten is een essentiële basis voor het begrijpen van de politieke, sociale en culturele veranderingen die Egypte gedurende zijn lange geschiedenis heeft doorgemaakt. Historische archieven en documenten bewaard in de Nationale Bibliotheek en het Nationaal Archief, evenals archieven van academische opgravingen, lieten zien hoe de staat destijds in staat was zijn strategische hulpbronnen te beheren, mijnbouw- en handelsexpedities uit te zenden en regionale grenzen veilig te stellen, wat bijdroeg aan een ongekende welvaart in de kunsten, wetenschappen en architectuur.
Dit tijdperk werd gekenmerkt door een opmerkelijke ontwikkeling in het bestuurlijke en religieuze denken, aangezien de uitgewisselde inscripties en diplomatieke correspondentie een complex netwerk van internationale betrekkingen en regionale allianties weerspiegelden. De interne stabiliteit heeft ook bijgedragen aan de ondersteuning van belangrijke architectonische projecten en de oprichting van civiele en religieuze instellingen, waarvan het bewijs tot op de dag van vandaag voortduurt en een unieke combinatie belichaamt van authentiek Egyptisch erfgoed en de invloeden van naburige beschavingen.
Belang van hedendaags erfgoed en de rol van academisch onderzoek
Gespecialiseerde internationale universiteiten en onderzoekscentra blijven, in samenwerking met Egyptische onderzoekers, de inscripties herlezen en de collecties bestuderen met behulp van spectroscopie en digitale 3D-modelleringstechnieken. Deze technologieën maken het mogelijk om details over de fasen van constructie, hergebruik en ontwikkeling in opeenvolgende tijdperken te onthullen die onzichtbaar zijn voor het blote oog, waardoor de historische encyclopedie wordt verrijkt met gedocumenteerde informatie die oude en onnauwkeurige hypothesen weerlegt.
Praktische aanbevelingen voor het verkennen van de mijlpalen die verband houden met dit tijdperk.
Om het alomvattende culturele panorama compleet te maken, adviseren de consultants van Ultra Misr Tourism om bezoeken aan veldmonumenten te combineren met het bekijken van archeologische collecties in grote musea (zoals het Egyptisch Museum op het Tahrirplein en het Nationaal Museum van de Egyptische Beschaving), aangezien het bekijken van kunstwerken, alledaagse voorwerpen en originele manuscripten een volledig en diep inzicht geeft in de geest van dat tijdperk en zijn prestaties.
Academische en officiële bronnen en referenties.
Deze encyclopedische inhoud is opgesteld en geverifieerd op basis van de nieuwste archeologische gegevens en veldrapporten van officiële organisaties en geaccrediteerde internationale referenties:
- KAS Creswell (KAC Creswell): De moslimarchitectuur van Egypte (2 delen), Oxford University Press.
- D. Doris Behrens-Abouseif: Islamitische architectuur in Caïro: een inleiding, islamitische architectuur in Mamluk en Ottomaans Caïro.
- Taqi al-Din al-Maqrizi (Al-Maqrizi): Preken en reflecties waarin plannen en implicaties worden vermeld (Plannen van al-Maqrizi), uitgegeven door de Nationale Bibliotheek en Archieven, Caïro.
- Werelderfgoedcentrum - UNESCO: Registratie van het historische Caïro en beslissingen over het behoud van het archeologische stedelijke weefsel, Parijs.
- Egyptisch Ministerie van Toerisme en Oudheden: gegevens van het project voor de ontwikkeling van het historische Caïro en het herstel van de muren, poorten en moskeeën uit de Fatimiden- en Mamelukken-periodes.
Plant u een gedetailleerde expeditie naar de geschiedenis en beschaving van Egypte?
Onze consultants bij Ultra Egypt Travel (licentie nr. 874 (klasse A)) bieden gespecialiseerde toeristische programma's aan die de belangrijkste attracties en musea van Egypte bestrijken, begeleid door archeologische gidsen en academische historici.