Muzeum Mumifikacji w Luksorze

1. Historia i architektura podziemna

Otwarte w maju 1997 r. przez Najwyższą Radę Starożytności Egiptu pod przewodnictwem dr Zahi Hawassa, Muzeum Mumifikacji (متحف التحنيط بالأقصر) zajmuje wyjątkowe podziemne położenie wzdłuż wschodniego brzegu Corniche w Luksorze, z bezpośrednim widokiem na Nil.

Koncepcja architektoniczna symuluje zejście do autentycznej królewskiej komory grobowej Nowego Państwa. Zwiedzający schodzą po pochyłej kamiennej rampie do słabo oświetlonej podziemnej galerii o kontrolowanej temperaturze, wyłożonej ciemnym granitem i delikatnym oświetleniem, odtwarzającej uroczystą atmosferę starożytnego Per-Nefer („Dom Odmładzania” lub warsztat balsamowania).

Muzeum zajmujące powierzchnię ponad 2000 metrów kwadratowych skupia się z chirurgiczną precyzją na wyjątkowej i istotnej dyscyplinie kultury egipskiej: nauce biologicznej, chemicznej, religijnej i anatomicznej o zachowaniu ciała ludzi i zwierząt na wieczność.

2. Filozofia zmartwychwstania: Ba, Ka i Akh

Aby zrozumieć, dlaczego starożytni Egipcjanie przeznaczyli tak ogromne zasoby technologiczne na balsamowanie, należy zrozumieć ich metafizyczną koncepcję ludzkiej duszy. Dla starożytnych Tebańczyków egzystencja człowieka nie kończyła się wraz ze śmiercią ciała; raczej duch składał się z różnych duchowych składników:

• Khat (الجسد المادي): Fizyczne zwłoki, które należało chronić przed rozkładem, gniciem i biologiczną zgnilizną, aby składniki duchowe mogły je rozpoznać i ponownie w nim zamieszkać.
• Ka (القرين / الروح الحيوية): Duchowa sobowtór i siła życiowa, która wymaga fizycznego pożywienia, ofiar i nienaruszonego ciała fizycznego, aby w niej zamieszkać.
• El Ba (الشخصية / الروح الطائرة): Dusza osobista przedstawiona jako ptak z ludzką głową, który w ciągu dnia swobodnie latał między ziemskim grobem a kosmosem, ale każdej nocy musiał wracać do ciała fizycznego.
• Akh (النوراني / الروح المتجلية): Nieśmiertelny i przemieniony intelekt, który zjednoczył się z gwiazdami na niebiosach okołobiegunowych obok Ozyrysa.

3. Protokół balsamowania 70-dniowy

Główna narracja muzeum opiera się na dokładnej chronologii 70 dni mumifikacji opisanej przez greckich historyków Herodota i Diodora Siculusa i potwierdzonej współczesnymi badaniami radiologicznymi mumii królewskich Nowego Państwa:

1. Dzień 1 do 3: Oczyszczenie (Ibu): Zmarły jest transportowany przez Nil na Zachodni Brzeg i przewożony do Ibu en-Wahset („Namiot Oczyszczenia”). Ciało obmywa się świętą wodą Nilu z dodatkiem soli natronowej i oczyszcza kadzidłem.
2. Dni 4 do 15: Patroszenie (Wabet): W warsztacie balsamowania mózg jest usuwany przez nozdrza za pomocą szpatułek czaszkowych z brązu. Wykonuje się precyzyjne nacięcie na lewym boku za pomocą ceremonialnego ostrza z obsydianu lub krzemienia, aby usunąć wątrobę, płuca, żołądek i jelita. Serce, uważane za siedzibę inteligencji, świadomości i pamięci, pozostaje spokojne w klatce piersiowej.
3. Dni 16 do 55: Osuszanie (40-dniowa kąpiel w soli natronowej): Jamę ciała płucze się winem palmowym i przyprawami, a następnie całkowicie zanurza w suszonej soli natronowej (naturalny związek węglanu sodu, wodorowęglanu sodu, chlorku sodu i siarczanu sodu). Przez 40 dni natron wysysa każdą kroplę wilgoci i tkanki tłuszczowej, nie rozpuszczając skóry ani tkanki łącznej.
4. Dni 56 do 70: Namaszczenie i bandażowanie: Odwodnione i poczerniałe zwłoki są myte wodą ze świętego jeziora, nadziewane trocinami, wiązkami lnu i aromatycznymi ziołami, aby przywrócić im naturalny anatomiczny kształt, i masowane stopioną żywicą cedrową, kadzidłem, mirrą i woskiem pszczelim. Następnie ciało jest metodycznie owijane setkami metrów delikatnych lnianych bandaży, a pomiędzy warstwy umieszczane są ochronne złote amulety, co kończy się ceremonią „Otwarcia Ust”.

4. Narzędzia balsamisty i środki chemiczne

Muzeum prezentuje najbogatszą na świecie kolekcję autentycznych instrumentów do balsamowania in situ i odczynników chemicznych odkrytych w warsztatach w Górnym Egipcie:

• Dłuta i szpatułki do czaszki z brązu: Cienkie pręty z brązu z zakrzywionymi, haczykowatymi końcami, używane przez głównego balsamistę (który pełni funkcję kapłana Anubisa) do upłynniania i wydobywania mózgu przez kość sitową jamy nosowej bez uszkadzania profilu twarzy.
• Obsydianowe i krzemienne noże do patroszenia: rytualne, ceremonialne ostrza używane do wykonywania nacięć w boku. Tradycja głosiła, że ​​balsamujący, który dokonał nacięcia, był rytualnie prześladowany i ukamienowany za uszkodzenie ciała królewskiego.
• Anatomiczne łyżki, nożyczki i igły: Narzędzia z brązu używane do usuwania tłuszczu trzewnego i zszywania nacięcia w boku przed uszczelnieniem go woskiem pszczelim lub złotą płytką amuletu z wytłoczonym Okiem Horusa (Wedjat).
• Prezentowane odczynniki chemiczne: autentyczne krystaliczne sole natronowe ze słonych jezior Wadi al-Natrun, suszone błoto z Nilu, stały bitum z Morza Martwego, mastyks, kawałki żywicy kadzidłowej, jagody jałowca i pachnący libański olej cedrowy.

5. Naczynia kanopskie i Czterej Synowie Horusa

Ponieważ narządy wewnętrzne zawierały najwięcej wilgoci i przyspieszały gnicie, usunięto je, osobno zmumifikowano i umieszczono w słojach kanopskich (الأواني الكانوبية):

Każde naczynie zostało wyrzeźbione z alabastru, wapienia lub malowanego drewna i było chronione przez jednego z Czterech Synów Horusa, którzy z kolei byli chronieni przez cztery kardynalne boginie stróże:

W muzeum prezentowane są kompletne zespoły kanopiczne, w tym dziewicze alabastrowe naczynia kanopskie Padiamuna, arcykapłana Amona z XXI dynastii, a także rzeźbione drewniane skrzynie z baldachimami ozdobione skrzydlatymi bóstwami opiekuńczymi.

6. Mumifikacja zwierząt świętych

Jedna z najbardziej fascynujących galerii muzeum poświęcona jest mumiom zwierząt. Starożytni Egipcjanie nie czcili zwierząt jak bestii, zamiast tego czcili je jako ziemskie naczynia i żywe awatary określonych kosmicznych bóstw:

• Mumie krokodyli (Bóg Sobek): gigantyczne zmumifikowane krokodyle nilowe odkryte w Kom Ombo i Gebelein, z ich łuskowatymi skórami zakonserwowanymi pod grubymi opakowaniami z lnu i czarnej żywicy, na cześć pierwotnego boga wody Sobka.
• Mumie pawianów (bóg Thot): zmumifikowane pawiany hamadryas siedzące z ugiętymi nogami, przedstawiające Thota, patrona mądrości, matematyki i pisma hieroglificznego.
• Mumie kotów (Bogini Bastet): pięknie zabandażowane koty domowe, ozdobione wyszukanymi lnianymi, krzyżującymi się geometrycznymi wzorami i malowanymi kocimi maskami, ofiarowane Bastet, bogini domowej ochrony i płodności.
• Mumie baranów (bóg Chnum): święte barany z Wyspy Słoniowej zwieńczone złotymi rogami, ucieleśniające Chnuma, boga stwórcę, który ukształtował ludzkość na kole garncarskim.
• Mumie ptasie i wodne: święte ibisy (Thoth), sokoły (Horus) i zmumifikowane okonie nilowe (Lates niloticus) zamknięte w pozłacanym brązie i drewniane relikwiarze.

7. Mumie ludzkie: Masaharta i sarkofagi

Podczas gdy NMEC w Kairze prezentuje wielkich faraonów Egiptu, Muzeum Mumifikacji w Luksorze prezentuje wyjątkową i wspaniale zachowaną ludzką mumię:

W galerii szczątków ludzkich znajdują się także:

• Antropoidalna trumna Padiamuna: drewniany zewnętrzny sarkofag pokryty jasnożółtym lakierem i misternymi winietami z Księgi Umarłych przedstawiającymi ważenie serca w Sali Ma'at;
• Pozłacane maski kartonowe: lniane i gipsowe maski mumii, pozłacane płatkami złota, zaprojektowane tak, aby zapewnić zmarłemu boską i wyidealizowaną twarz na wieczność;
• Pektorał skrzydlatego skarabeusza: skarabeusze w kształcie serc wyrzeźbione z zielonego bazaltu umieszczone nad sercem, z napisem z rozdziału 30B Księgi Umarłych nawołującym do serca: „O serce moje, nie powstań na świadka przeciwko mnie przed sądem Ozyrysa”.

8. Matryca arcydzieł kuratorskich

Poniższa matryca szczegółowo opisuje główne arcydzieła wystawione w Muzeum Mumifikacji:

9. Logistyka i harmonogram zajęć dla zwiedzających

Zwiedzanie Muzeum Mumifikacji jest wygodne i satysfakcjonujące, szczególnie jeśli łączy się je z wieczornym spacerem wzdłuż brzegu rzeki Luksor:

• Lokalizacja i dojazd: Znajduje się przy Corniche el-Nil w centrum Luksoru, około 500 metrów na północ od Świątyni Luksorskiej (naprzeciwko publicznej przystani promowej na Nilu i hotelu Mina Palace). Łatwo dostępny na piechotę z dowolnego hotelu w centrum Luksoru.
• Godziny otwarcia Split – praca w systemie dwuzmianowym w Górnym Egipcie: • Zmiana poranna: 9:00 – 14:00 (kasa czynna do 13:15). • Zmiana wieczorna: 17:00 – 21:00 (kasa biletowa czynna jest do 20:15). Wskazówka: nocna zmiana zapewnia świeże i intymne przeżycie po dniu spędzonym na zwiedzaniu skąpanych w słońcu zabytków Zachodniego Brzegu.
• Sprzedaż biletów wyłącznie bezgotówkowa – w kasach wejściowych odrzucane są bilety papierowe. Wszystkie bilety należy zakupić za pomocą międzynarodowej karty kredytowej lub debetowej (Visa lub Mastercard).
• Zakres Luxor Pass: Muzeum Mumifikacji jest w pełni zawarte w wersjach Standard i Premium oficjalnego Luxor Pass.
• Zasady dotyczące fotografii: fotografowanie smartfonem bez lampy błyskowej jest dozwolone. Fotografowanie z lampą błyskową jest surowo zabronione w celu zachowania delikatnych żywic organicznych, włókien lnianych i zmumifikowanych tkanek.
• Czas trwania: Pełna wizyta trwa około 1 do 1,5 godziny, co czyni ją idealnym uzupełnieniem większego Muzeum Luksorskiego.

10. Zwiedzanie z przewodnikiem z Ultra Egypt Travel

Ponieważ Muzeum Mumifikacji koncentruje się na złożonych terminach anatomicznych, starożytnej chemii organicznej i zniuansowanej teologii pogrzebowej, wizyta u uczonego odkrywa jego pełną głębię.

Na mocy licencji ministerialnej nr 874 (klasa A) firma Ultra Egypt Travel oferuje prywatne wycieczki z przewodnikiem:

• Wstępnie ustalone e-kupony priorytetowego wejścia, które omijają publiczne kolejki do biletów;
• Prywatni akademiccy przewodnicy egiptolodzy ze specjalistycznymi stopniami w zakresie religii i antropologii starożytnego Egiptu;
• Szczegółowe wyjaśnienia winiet Księgi Umarłych, hieroglificznych papirusów balsamujących i procesów konserwacji chemicznej; i
• Płynne, spersonalizowane plany podróży łączące Muzeum Mumifikacji ze Świątynią Luksorską, Muzeum Luksorskim lub prywatną przejażdżkę feluką o zachodzie słońca po Nilu.