Transformacja energetyczna i odnawialna we współczesnym Egipcie

1. Radykalna zmiana: deficyty regionalnego centrum energetycznego

Przed 2014 rokiem Egipt stanął w obliczu ostrego strukturalnego kryzysu energetycznego. Codzienne przerwy w dostawie prądu, zamykanie fabryk i niedobory dostaw gazu ziemnego poważnie ograniczają produktywność gospodarczą i codzienne życie cywilów, a niedobory w wytwarzaniu energii sięgają 6000 megawatów w szczytowych miesiącach letnich.

W latach 2014–2020 państwo egipskie wdrożyło kompleksowy krajowy plan generalny dotyczący energii awaryjnej o wartości 30 miliardów dolarów:

• Przegląd istniejącej generacji: modernizacja i renowacja istniejących elektrowni parowych i cieplnych w Delcie Nilu i Kairze;
• Umowa Fast-Track firmy Siemens: dodanie 14 400 megawatów ultrawydajnej mocy turbin gazowych w cyklu kombinowanym w rekordowym czasie 27 miesięcy;
• Modernizacja legislacyjna: uchwalenie ustawy o energii odnawialnej nr 203 z 2014 r., wprowadzenie taryf gwarantowanych (FiT), konkurencyjnych aukcji odwrotnych i prywatnych ram dotyczących budowania na własną rękę (BOO), które odblokowały miliardy w międzynarodowym finansowaniu klimatycznym; i
• Zmiana w zakresie czystej energii: reorientacja polityki krajowej w ramach egipskiej strategii na rzecz zrównoważonej energii do roku 2035, która zakłada, że ​​42% całkowitej produkcji energii elektrycznej będzie pochodzić ze źródeł odnawialnych, przyspieszonej niedawno do roku 2030.

2. Park słoneczny Benban: megakapitał fotowoltaiczny

Położony na Pustyni Zachodniej w pobliżu Asuanu w Górnym Egipcie, Benban Solar Park (مجمع بنبان للطاقة الشمسية) jest jedną z największych jednomiejscowych instalacji fotowoltaicznych na Ziemi.

Obejmujący 37,2 km2 zalanego słońcem pustynnego terenu Benban stanowi niezwykłe osiągnięcie w międzynarodowym wielostronnym finansowaniu projektów i inżynierii lądowej:

Miejsce to wybrano ze względu na niezwykłe globalne poziome napromieniowanie (GHI), jeden z najwyższych poziomów promieniowania słonecznego na świecie, w połączeniu z bliskością istniejącej krajowej sieci szkieletowej przesyłowej wysokiego napięcia o napięciu 500 kV, biegnącej równolegle do Nilu.

3. Korytarze energetyki wiatrowej: Zatoka Sueska i Gabal El Zeit

Podczas gdy Górny Egipt obejmuje słońce, wschodnie wybrzeże Egiptu ma jedne z najbardziej spójnych systemów wiatrowych na lądzie o dużej prędkości na świecie.

Korytarz wiatrowy Zatoki Sueskiej, rozciągający się pomiędzy Zafaraną, Ras Ghareb i Gabal El Zeit, korzysta z naturalnego atmosferycznego lejka termicznego pomiędzy wodami Morza Czerwonego a pustynnymi górami:

• Wyjątkowe wskaźniki wiatru: Średnia roczna prędkość wiatru osiąga 10,5 metra na sekundę na wysokości osi turbiny, przy niezwykłym współczynniku wydajności przekraczającym 60% (prawie dwukrotnie przewyższającym średnią światową dla lądowych elektrowni wiatrowych).
• Farma wiatrowa Gabal El Zeit: kompleks o mocy 580 MW z 290 turbinami wyposażonymi w zaawansowane radarowe systemy monitorowania migracji ptaków, które zapobiegają obracaniu się łopatek podczas sezonowych migracji ptaków pomiędzy Europą a Afryką.
• Megadukty w budowie: Ponad 10 000 MW dodatkowej mocy wiatrowej na skalę przemysłową jest rozwijane we współpracy z globalnymi konsorcjami, w tym konsorcjum o mocy 10 GW kierowanym przez Infinity Power, Masdar i Hassan Allam Utilities, które będzie jedną z największych lądowych farm wiatrowych w historii świata.

4. Bogactwo gazu ziemnego: złoże Zohr i LNG na Morzu Śródziemnym

W sierpniu 2015 r. włoskie przedsiębiorstwo energetyczne Eni odkryło gigantyczne podmorskie złoże gazowe Zohr (حقل ظهر) na terenie koncesji Shorouk, około 190 km na północ od Port Said, w głębokich wodach Morza Śródziemnego:

Z szacunkową ilością 30 bilionów stóp sześciennych (TCF) chudego gazu ziemnego, Zohr stanowi największe odkrycie gazu ziemnego, jakie kiedykolwiek dokonano na Morzu Śródziemnym:

• Szybkie uruchomienie produkcji: Rozpoczęcie produkcji komercyjnej w rekordowym czasie 28 miesięcy, zwiększając krajową produkcję gazu w Egipcie do ponad 7 miliardów stóp sześciennych dziennie (BCFD).
• Zaleta skraplania: Egipt jest jedynym krajem we wschodniej części Morza Śródziemnego, który posiada działające przybrzeżne kompleksy eksportu skroplonego gazu ziemnego (LNG): zakład Idku LNG (dwa pociągi, 7,2 MTPA) i zakład Damietta SEGAS LNG (5,0 MTPA).
• Wschodniośródziemnomorskie Forum Gazowe (EMGF): Egipt z siedzibą w Kairze założył międzyrządowy sojusz EMGF (jednoczący Egipt, Grecję, Cypr, Włochy, Francję, Jordanię i Palestynę) w celu ustanowienia Kairu centralnym węzłem handlu i reeksportu dla korytarzy gazociągów wschodniośródziemnomorskich zasilających Europę.

5. Zielone korytarze wodorowe i amoniaku (SCZONE)

Umieszczając się na czele światowego wyścigu o dekarbonizację, Egipt przekształcił Strefę Ekonomiczną Kanału Sueskiego (SCZONE) w Ain Sokhna w główny zielony korytarz dostaw wodoru i amoniaku do Afryki:

Państwo ratyfikowało wiążące umowy ramowe o łącznej wartości ponad 80 miliardów dolarów na przewidywane inwestycje z globalnymi deweloperami (w tym A.P. Moller – Maersk, TotalEnergys, Fortescue i ACWA Power) na dostawy zeroemisyjnego paliwa żeglugowego dla ponad 22 000 statków przepływających rocznie przez Kanał Sueski.

6. Elektrownia jądrowa El Dabaa

Na wybrzeżu Morza Śródziemnego, 130 kilometrów na zachód od Aleksandrii, w prowincji Matrouh, Egipt buduje swój pierwszy komercyjny obiekt elektrowni jądrowej: elektrownię jądrową El Dabaa (محطة الضبعة النووية).

Zbudowany we współpracy z rosyjskim państwowym koncernem nuklearnym Rosatom kompleks o wartości 30 miliardów dolarów składa się z czterech ciśnieniowych reaktorów wodnych WWER-1200 Generacji III+:

• Całkowita moc obciążenia podstawowego: 4800 megawatów (4,8 GW) stabilnej, bezemisyjnej energii elektrycznej przy obciążeniu podstawowym, pracującej ze współczynnikami mocy większymi niż 90%;
• Zaawansowana architektura bezpieczeństwa: zaprojektowana z pasywnymi systemami usuwania ciepła, kolektorami rdzenia i betonowymi kopułami o podwójnej obudowie, zaprojektowanymi tak, aby wytrzymać wstrząsy sejsmiczne i uderzenia zewnętrzne;
• Integracja przemysłowego odsalania: kompleks obejmuje moduły odsalania wody morskiej, które codziennie dostarczają miliony metrów sześciennych świeżej wody do powstających inteligentnych metropolii na północnym wybrzeżu.

7. Megaprojekt Siemens (stacje benzynowe o mocy 14,4 GW)

Kamieniem węgielnym początkowej zmiany energetycznej w Egipcie była przełomowa umowa z 2015 r. z firmą Siemens AG i egipskimi wykonawcami EPC (Elsewedy Electric i Orascom Construction):

Megaprojekt dodał 14 400 megawatów łącznej mocy cyklu w trzech megaelektrowniach:

• Elektrownia Beni Suef – zlokalizowana w Górnym Egipcie, dostarczająca cementowe i stalowe prowadnice dla przemysłu ciężkiego;
• Nowa elektrownia w stolicy administracyjnej: zlokalizowana na wschodniej pustyni, zasilająca nową inteligentną stolicę i pas rozwoju Suezu;
• Elektrownia Burullus: zlokalizowana na północnym wybrzeżu Morza Śródziemnego w Kafr El-Sheikh.

Każda elektrownia generuje 4800 MW przy użyciu turbin gazowych klasy H firmy Siemens w połączeniu z generatorami pary z odzyskiem ciepła, pracujących przy niezwykłej efektywności paliwowej wynoszącej ponad 60,5%, co pozwala Egipcie zaoszczędzić ponad 1 miliard dolarów rocznie na kosztach paliwa gazowego.

8. Matryca kompleksowej infrastruktury energetycznej

Poniższa macierz szczegółowo przedstawia główne aktywa wytwórcze energii w Egipcie, klasyfikacje technologiczne i możliwości operacyjne:

9. Trójkontynentalne połączenie elektryczne

Egipt aktywnie przekształca swój krajowy margines rezerw energii elektrycznej w fizyczne komercyjne korytarze eksportowe łączące Afrykę, Azję i Europę:

• Połączenie HVDC między Egiptem a Arabią Saudyjską (3000 MW): łącze przesyłowe wysokiego napięcia prądu stałego (HVDC) o wartości 1,8 miliarda dolarów, obejmujące kable podmorskie przez Zatokę Akaba i łączące Badr (Egipt) z Medyną i Tabuk (Arabia Saudyjska). Projekt umożliwia dwukierunkową wymianę energii, wykorzystując różne godziny szczytowego zużycia pomiędzy Kairem a Riyadem.
• Połączenia międzysystemowe EuroAfrica i GREGY (Europa) – projekty podmorskich kabli energetycznych łączących egipską sieć krajową bezpośrednio z Grecją (projekt GREGY – 3000 MW) i Cyprem, dostarczające czystą odnawialną energię elektryczną z wiatru i słońca z Egiptu bezpośrednio do sieci przesyłowej Unii Europejskiej.
• Połączenia panafrykańskie: połączenia operacyjne łączące Egipt z Jordanią (550 MW z możliwością rozbudowy do 1000 MW), Libią (200 MW) i Sudanem (80 MW z możliwością rozbudowy do 300 MW).

10. Delegacje firmowe i wyjazdy przemysłowe z Ultra Egypt Travel

Skala egipskich kompleksów przemysłowych i zajmujących się energią odnawialną przyciąga tysiące międzynarodowych dyrektorów ds. energetyki, konsorcjów inżynieryjnych, inwestorów instytucjonalnych i badaczy uniwersyteckich.

Ultra Egypt Travel, działająca na podstawie licencji Ministerstwa Turystyki nr 874 (klasa A) i akredytacji IATA nr 90229930, oferuje specjalistyczne zarządzanie podróżami korporacyjnymi:

• Oficjalne delegacje techniczne: Koordynacja ministerialnych zezwoleń na wizyty w terenie, protokołu bezpieczeństwa i fachowej współpracy technicznej dla międzynarodowych konsorcjów przeprowadzających inspekcje Benban Solar Park, obiektów zielonego wodoru SCZONE lub farm wiatrowych w Zatoce Sueskiej;
• Flota lądowa Executive: nowoczesne luksusowe sedany Mercedes, opancerzony transport VIP i samochody dostawcze z wysokim dachem prowadzone przez profesjonalnych szoferów z poświadczeniem bezpieczeństwa umożliwiającym długodystansowy tranzyt pustynny;
• Loty lotnicze i czarterowe: natychmiastowe samoloty czarterowe oraz regularne loty krajowe łączące Kair bezpośrednio z lotniskami w Asuanie, Hurghadzie, Marsa Alam i Borg El Arab; i
• Logistyka wykonawcza w Kairze i Górnym Egipcie: pięciogwiazdkowa gościnność korporacyjna, sale spotkań zarządu i usługi protokołu VIP.