Paginaheld
UNESCO-registratie 1979 • Ref: 87

Het oude Thebe met zijn necropolis

De keizerlijke hoofdstad van het Nieuwe Rijk en de hoogste stad Amun-Ra. Een openluchtmuseum van menselijke genialiteit dat de Dawn-tempelcomplexen op de Westelijke Jordaanoever en de eeuwige ondergrondse koninklijke graven op de Westelijke Jordaanoever omvat.

Hoofdinhoudssectie
Registratiejaar 1979 (derde sessie)
Officiële UNESCO-referentie #87 (Cultuur)
Ingeschreven criteria Criteria (i), (iii), (vi)
Eigendomsuitbreiding 7.390 hectare
La antigua Tebas con su Necrópolis Kosmologische geografie
De twee koninkrijken van Thebe

Het land van de levenden en het koninkrijk van Osiris

Het oude Thebe was georganiseerd als een fysiek kosmogram van schepping en wedergeboorte. DeOostelijke Jordaanoeverbegroette de rijzende zon: het immense Karnak-complex (het grootste religieuze complex dat ooit door de mensheid is gebouwd) en de Luxor-tempel vierden het goddelijke koningschap en het jaarlijkse Opet-verjongingsfestival, verbonden door de prachtige 2,7 kilometer lange Avenue of Sphinxes.

Aan de overkant van de rivier in deWestelijke Jordaanoever, onder de natuurlijke piramidale top vanAl Qurn("De Hoorn") lag het koninkrijk van de ondergaande zon: vijfenzestig koninklijke graven die diep in de kalkstenen wadi's van de Vallei der Koningen waren gegraven, de terrasvormige dodentempels van Hatsjepsoet, het tempelfort van Medinet Habu en de levendige privégraven van de edelen.

Archeologische zones

De zes belangrijkste monumenten van pand #87

Verken de monumentale complexen die deel uitmaken van de Werelderfgoedinschrijving in Luxor.

La antigua Tebas con su Necrópolis Heiligdom op de oostelijke oever

1. De tempel van Karnak (Ipet-sut)

‘De meest selecte plek’: een gebied van ruim 100 hectare, in twee millennia bebouwd en uitgebreid door ruim dertig farao’s. Met de monumentale Grote Hypostyle Hal met 134 stenen zuilen, het Heilige Meer en de imposante roodgranieten obelisken van koningin Hatsjepsoet.

La antigua Tebas con su Necrópolis Paleis op de oostelijke oever

2. Luxortempel en de Sfinxlaan

The Southern Sanctuary (Ipet-resyt), gewijd aan de verjonging van het goddelijke koningschap. Het is voornamelijk gebouwd in opdracht van Amenhotep III en Ramses II en beschikt over kolossale zittende beelden, een intacte roze granieten obelisk en de onlangs gerestaureerde 2,7 kilometer lange dromos die verbinding biedt met Karnak.

La antigua Tebas con su Necrópolis Koninklijke Necropolis

3. De Vallei der Koningen (Wadi el-Muluk)

De verborgen koninklijke rustplaats van de farao's van het Nieuwe Rijk (18e tot 20e dynastie). Meer dan 65 uit de rotsen gehouwen graven, waaronder het intacte schatgraf van Toetanchamon (KV62), de 136 meter lange geschilderde afdaling van Seti I (KV17) en de astronomische plafonds van Ramses VI (KV9).

La antigua Tebas con su Necrópolis Getrapte colonnades

4. Deir el-Bahari (Hatshepsut-tempel)

Djeser-Djeseru("Heilige der Heiligen") - een architectonisch wonder ontworpen door koninklijke architect Senenmut. Het bestaat uit drie getrapte terrassen met uitzicht op spectaculaire Thebaanse kalkstenen kliffen en toont de beroemde geschilderde reliëfs van de expeditie naar het land Punt en de kapel van Hathor.

La antigua Tebas con su Necrópolis koninklijke koninginnen

5. Vallei der Koninginnen en Nefertari (QV66)

Ta-Set-Neferu("The Place of Beauty"): koninklijke begraafplaats van koninklijke vrouwen en prinsen. De thuisbasis van het legendarische graf van koningin Nefertari (QV66), universeel geprezen als de 'Sixtijnse Kapel van het oude Egypte' vanwege de ongerepte, schitterende polychrome stucwerkmuurschilderingen.

La antigua Tebas con su Necrópolis herdenkingstempels

6. Medinet Habu, Ramesseum en Kolossen van Memnon

De grote mortuariumcomplexen langs de rand van de woestijn: de versterkte Medinet Habu-tempel van Ramses III met details over de invasie van de Zeevolken, de romantische ruïnes van het Ramesseum van Ramses II en de twee 18 meter hoge zandstenen beelden van de Kolossen van Memnon.

Integriteit van UNESCO-erfgoed

Uitstekende criteria voor universele waarde (OUV).

Het oude Thebe, dat in 1979 onder criteria (i), (iii) en (vi) op ​​de Werelderfgoedlijst van UNESCO werd geplaatst, wordt erkend als een onvergelijkbaar getuigenis van de beschaving van het oude Egypte op het hoogtepunt van zijn macht tijdens het Nieuwe Rijk (1550-1077 v.Chr.).

Het pand omvat de grootste artistieke, architectonische en religieuze prestaties uit de menselijke geschiedenis: van de precieze astronomische uitlijningen van Karnak tot de voortreffelijke ondergrondse begrafenisliteratuur (de Amduat, het Boek der Poorten en het Dodenboek) die minutieus in het grafpleister zijn gegraveerd.

Het behoud van moderne locaties wordt geleid door gezamenlijke inspanningen tussen de Hoge Raad van Oudheden, de Chicago House Epigraphic Survey en het Theban Mapping Project, die de grondwaterafvoer, de capaciteit voor toeristenvervoer en het behoud van pigmenten beheren.

UNESCO-criteria ingeschreven

  • Criterium (i):Meesterwerk van menselijk creatief genie gedemonstreerd in de Hypostyle Hall van Karnak, de terrasvormige architectuur van Hatsjepsoet en de polychrome schildering van Nefertari's tombe.
  • Criterium (iii):Uniek en uitzonderlijk getuigenis van de imperiale macht, theologie, administratieve hiërarchie en begrafenisovertuigingen van het Egyptische Nieuwe Rijk.
  • Criterium (vi):Direct en tastbaar verbonden met fundamentele religieuze en literaire ideeën van universeel belang, waaronder de zonnecultus van Amon en de mythologie van de koninklijke wederopstanding.

Ervaar het oude Thebe met privé-academische privileges

Ultra Egypt Travel organiseert privé VIP-vergunningen voor de graven van koningin Nefertari (QV66) en farao Seti I (KV17), Thebaanse heteluchtballonvluchten bij zonsopgang en ontspannen privéligplaatsen in Dahabiya in Luxor.

Pas uw privéroute naar Thebe aan → 💬Bespreek met Luxor Concierge op WhatsApp
Operationele legitimatiestrook
1991
Opgericht in Caïro (meer dan 35 jaar)
#874
Ministeriële licentie klasse A
90229930
IATA-geaccrediteerd bureau
1979
Jaar van registratie bij UNESCO