De revolutie van 1919 in Egypte: het epos van de nationale onafhankelijkheid, Saad Zaghloul en de grondwet van 1923

1. De Eerste Wereldoorlog en het opleggen van expliciete Britse bescherming (1914 n.Chr.)

Met het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog in 1914 na Christus. en de annexatie van het Ottomaanse Rijk bij Duitsland, maakte Groot-Brittannië een einde aan de nominale Ottomaanse soevereiniteit over Egypte en riep een expliciet Brits protectoraat uit, waarbij Khedive Abbas Hilmi II werd afgezet en zijn oom Hussein Kamel werd benoemd met de titel "Sultan van Egypte".

Tijdens de oorlogsjaren (1914-1918 n.Chr.) werd Egypte een militaire basis en een enorm kamp voor de geallieerde legers. De staat van beleg werd afgekondigd, de gewassen en het vee van boeren werden geconfisqueerd en meer dan een miljoen jonge Egyptenaren werden met geweld gerekruteerd in het ‘Egyptische Arbeidskorps’ voor harde dienst aan de fronten van Frankrijk, België, Palestina en Syrië, waardoor de harten met overweldigende woede werden vervuld en het moment van de explosie werd afgewacht.

2. Vorming van de Egyptische delegatie en verbanning van Saad Zaghloul (maart 1919 AD)

In navolging van de wapenstilstandsverklaring van de Amerikaanse president Woodrow Wilson en de 14 beginselen over het "recht van volkeren op zelfbeschikking", ging een Egyptische delegatie onder leiding van Saad Zaghloul en vergezeld door Abdel Aziz Fahmy en Ali Shaarawi op 13 november 1918 naar het toevluchtsoord om Sir Reginald Wingate te ontmoeten:

• De delegatie eiste toestemming om naar Parijs te mogen reizen om de verzoeningsconferentie bij te wonen en riep op tot het einde van het protectoraat en volledige onafhankelijkheid van Egypte;
• De Britse afgevaardigde weigerde en beweerde dat de delegatie alleen zichzelf vertegenwoordigde en geen officiële bevoegdheid had om namens de natie te spreken.
• Het land reageerde met een grote ‘wettelijke macht’-campagne. Miljoenen Egyptenaren in dorpen en steden ondertekenden proclamaties waarin zij Saad Zaghloul en de delegatie toestemming gaven namens Egypte te spreken.
• De bezettingsautoriteiten reageerden op 8 maart 1919 door Saad Zaghloul en zijn metgezellen (Muhammad Mahmoud, Hamad Al-Basel en Ismail Sidqi) te arresteren en hen naar het eiland Malta te verbannen.

3. Het epos van de volksrevolutie: de eenheid van de halve maan en het kruis en de deelname van vrouwen

Op de ochtend van 9 maart 1919 barstte de vulkaan van volkswoede uit in Caïro en verspreidde zich snel als een lopend vuurtje door alle regio's van Egypte:

• Algemene staking en totale verlamming: Al-Azhar en universiteitsstudenten gingen in staking, waarna spoorweg-, tram- en postarbeiders meededen, waardoor telegraaflijnen en spoorwegen werden doorgesneden en Caïro van de wereld werd geïsoleerd;
• Zefta Republiek: Zefta-inwoners in Gharbia verklaarden de onafhankelijkheid van hun stad en vormden een revolutionair comité onder leiding van Youssef El-Gendy om de stad te besturen.
• Burgerschap en samenhang van de halve maan en het kruis: de preken van priesters als “Vader Sergius” vanaf de kansel van Al-Azhar Al-Sharif, de preken van de sjeiks van Al-Azhar vanuit de kathedraal van St. Mark en de revolutionairen die de vlag van de halve maan heffen en het kruis omhelzen;
• De Egyptische Vrouwenrevolutie: Hoda Shaarawi en Safia Zaghloul (Moeder van de Egyptenaren) leidden de eerste vrouwendemonstraties in de geschiedenis van het Oosten, waar Egyptische vrouwen zoals Hamida Khalil als martelaren stierven ter verdediging van hun vaderland.

4. De verklaring van 28 februari 1922, de grondwet van 1923 en de regering van het volk

Groot-Brittannië werd gedwongen Saad Zaghloul en zijn metgezellen vrij te laten en stuurde het “Milner Committee” om te onderhandelen, maar de mensen boycotten het volledig en benadrukten dat de delegatie de enige onderhandelaar was. Toen de onderhandelingen mislukten, kondigde Groot-Brittannië op 28 februari 1922 eenzijdig een verklaring af:

• Beëindig de Britse bescherming en erken Egypte als een onafhankelijke en soevereine staat;
• De vier voorbehouden: het veiligstellen van de transportmiddelen van het rijk, de verdediging van Egypte, de bescherming van belangen en minderheden, en de kwestie Soedan.
• Verklaring van het koninkrijk en de grondwet van 1923 na Christus: Sultan Fuad werd koning en de grondwet van 1923 na Christus werd opgesteld, die een democratisch parlement oprichtte en de publieke vrijheden garandeerde.
• Volksregering (1924 n.Chr.): De Wafd-partij won de eerste vrije verkiezingen met 90% en Saad Zaghloul vormde het eerste gekozen parlementaire constitutionele ministerie in de geschiedenis van Egypte.

5. Nationale eenheid en rol van Egyptische vrouwen in de revolutie van 1919

De revolutie van 1919 vertegenwoordigde een unieke sociale samensmelting van alle sectoren van het Egyptische volk achter de vlag van het thuisland:

• De halve maan omhelst het kruis: moslimsjeiks beklommen de preekstoelen van Koptische kerken zoals de kerk van St. Marcus in Azbakeya, en priesters zoals pater Sergius hielden preken vanaf de kansel van de Al-Azhar-moskee in een majestueus tafereel dat de verenigende nationale identiteit belichaamde.
• Egyptische vrouwen raakten betrokken bij de politiek: mevrouw Safia Zaghloul (moeder van de Egyptenaren) en Hoda Shaarawi leidden op 16 maart 1919 na Christus de eerste vrouwendemonstratie in de geschiedenis van het moderne Oosten. C., en Egyptische vrouwen vielen als martelaren voor de kogels van de Engelse bezetting in de straten van Caïro.
• Oprichting van de Egyptische delegatie: De delegatie groeide uit van een eenvoudige commissie die de Verzoeningsconferentie in Parijs moest toespreken tot het geweten van de natie en tot de grootste massapartij in de geschiedenis van het Egyptische parlementaire leven.

6. Bezoek het Umma House Museum en het Mausoleum van Saad Zaghloul in Caïro

Het House Museum of the Nation bevindt zich in de oude wijk Al-Munira in het centrum van Caïro. Het is het paleis waar de leider Saad Zaghloul en zijn vrouw Safia Zaghloul woonden:

• Het paleis heeft al zijn luxueuze meubels in Franse en Arabische stijl behouden, evenals de bibliotheek van de leider en de aula waar de verklaringen van de revolutie werden afgelegd.
• Het paleis kijkt uit op het Saad Zaghloul Mausoleum, dat werd gebouwd in faraonische stijl met roze graniet en kalksteen en dient als symbool van de verbinding van het nationale leiderschap met de wortels van de oude Egyptische beschaving.
• Ultra Misr Tourism Company biedt privérondleidingen naar het Casa de la Nación en musea in het centrum om de erfenis van de revolutie van 1919 te verkennen.