Miasto Memfis (Memfis) – pierwsza stolica zjednoczonego Egiptu
Stań na terenie pierwszej centralnej metropolii w historii ludzkości. Stolica zjednoczonego Egiptu, „Memfis”, założona przez Narmera/Menę po zjednoczeniu obu krajów i jej skansen w Mit Rahina, w którym znajduje się ogromny posąg Ramzesa II i alabastrowy Sfinks.
Polecany artykuł Media wizualne i SEO
Memfis: bijące serce Egiptu na przestrzeni wieków
Miasto Memphis zostało założone na czele delty, w doskonałej lokalizacji strategicznej, kontrolującej miejsce spotkania Dolnego Egiptu i Nilu. Jej założyciel, król Menes, nazwał ją „Eneb Haj”, co oznacza „biały mur”. Później stało się znane jako „Mennefer” (piękny port lub mocne miejsce), nazwę tę Grecy zmienili na „Memfis”. Memphis pozostawało głównym centrum administracyjnym, gospodarczym i religijnym Egiptu przez całą erę Starego Państwa, aż do założenia Aleksandrii.
Z skansenem Rahina i skarbami Ramzesa II
Ogromny leżący posąg Ramzesa II
Potężny posąg o długości około 10,5 metra, wyrzeźbiony z jednego bloku luksusowego wapienia, charakteryzujący się niezwykłą precyzją w projektowaniu mięśni, cech i szczegółów królewskiego sztyletu.
Ogromny alabastrowy sfinks
Jest to drugi co do wielkości pomnik Abu Hull w Egipcie po posągu w Gizie. Waży około 80 ton i jest wyrzeźbiony z rzadkiego bloku alabastru z XVIII lub XIX dynastii.
Pozostałości Wielkiej Świątyni Boga Ptaha (Hatka Ptah)
Wielka Świątynia, od której pochodzi jej starożytna nazwa „Hatkaptah” (Świątynia Ducha Ptaha), wywodzi się od greckiej nazwy Aegyptos, od której wywodzi się obecna nazwa Egiptu.
Stoły do przygotowania cieląt z granitu Apis
W domu do mumifikacji świętego cielca Apisa, który został dołączony do świątyni Ptaha przed jego pochówkiem w Serapeum w Sakkarze, wykorzystano ogromne kamienne misy i stoły.
. Odkryj ten ponadczasowy punkt orientacyjny z elitarnymi egiptologami
Firma turystyczna Ultra Misr (licencja 874, kategoria A) oferuje ekskluzywne prywatne wycieczki, które obejmują specjalne pozwolenia na zwiedzanie, luksusowe, klimatyzowane pojazdy i szczegółowe wyjaśnienia archeologiczne, które odkrywają tajemnice napisów i symboli architektonicznych.
Szczegółowe analizy archeologiczne i techniczne oraz zapisy wykopalisk.
Ten historyczny zabytek reprezentuje zaawansowany model kreatywności architektonicznej i inżynieryjnej w cywilizacji starożytnego Egiptu, łączący precyzję planowania astronomicznego i inżynieryjnego z doktrynalną symboliką religijną. Dokumentacja archeologiczna udokumentowana przez misje naukowe Najwyższej Rady Starożytności ukazuje stosowanie technik cięcia i transportu ogromnych kamieni z kamieniołomów w Tura, Asuan i Jebel Silsila z niezwykłą precyzją, biorąc pod uwagę dokładne ustawienie z czterema głównymi punktami oraz ruch ciał niebieskich w stosunku do przesilenia letniego i zimowego.
Nowoczesne badania geofizyczne i badania radarowe (GPR), przeprowadzone we współpracy między międzynarodowymi uniwersytetami a egipskim przemysłem antyków, wykazały istnienie skomplikowanych sieci korytarzy, przestrzeni wewnętrznych i kanałów kanalizacyjnych, które miały przez tysiąclecia chronić budynek przed erozją i rzadkim spływem. Z tym układem strukturalnym wiążą się hieroglificzne dekoracje i inskrypcje odzwierciedlające królewskie rytuały koronacyjne, ofiary składane bogom oraz teksty pogrzebowe zapewniające wieczną podróż króla do innego świata.
Programy konserwacji zapobiegawczej i zrównoważone zarządzanie obiektem.
W ramach wysiłków państwa egipskiego na rzecz ochrony obiektu wpisanego na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO obiekt podlega zaawansowanemu protokołowi zarządzania środowiskowego, który obejmuje regularne monitorowanie temperatury i wilgotności względnej w pomieszczeniach i korytarzach, a także kontrolowanie gęstości liczebnej grup turystycznych, aby zapobiec wpływowi dymu i zmian mikroklimatycznych na napisy na ścianach. Ścieżki wyposażone są również w wiszące drewniane chodniki i chłodne oświetlenie LED, które nie emituje ciepła i nie wpływa na oryginalną kolorystykę kamieni.
Wytyczne dotyczące wizyt w terenie i wskazówki ekspertów ds. podróży
Aby uzyskać maksymalne korzyści naukowe i eksploracyjne ze zwiedzania tego zabytku, eksperci Ultra Egypt Travel doradzają rozważenie następujących kwestii:
- Optymalny czas zwiedzania: Zaleca się przybycie wcześnie rano (między 7:30 a 9:00), aby uniknąć południowego upału i cieszyć się idealnym światłem słonecznym, które podkreśla szczegóły szczelin i płaskorzeźb w celu uzyskania wysokiej jakości zdjęć.
- Specjalistyczne zwiedzanie archeologiczne: Zaleca się, aby towarzyszył mu autoryzowany przewodnik i egiptolog, aby przeczytać kartusze królewskie i wyjaśnić kontekst historyczny i religijny każdego obszaru stanowiska.
- Potrzebny sprzęt: Noś wygodne, antypoślizgowe buty do chodzenia, lekką bawełnianą odzież z czapką ochronną i pij dużo wody, zwłaszcza podczas wspinaczki po szlakach lub spacerów po otwartych podwórkach.
Materiały konstrukcyjne i architektura starożytna.
Konstrukcja tego obiektu archeologicznego opierała się na starannym wyborze najlepszych rodzajów kamieni naturalnych wydobywanych z różnych miejsc starożytnego Egiptu. Architekci wykorzystali lśniący biały wapień z kamieniołomów Tora na wschodnim brzegu Nilu do pokrycia ścian i powierzchni zewnętrznych niezwykle precyzyjnym polerowaniem, natomiast do budowy ogromnych kolumn, nośnych dachów, fałszywych drzwi i królewskich komór grobowych wykorzystali twardy różowy granit wydobywany z kamieniołomów Pierwszej Katarakty w Asuanie.
Wydobyte dowody techniczne i zapisy papirusowe (takie jak papirus z Wadi al-Jarf) potwierdzają, że ogromne bloki kamienne o masie od kilku do kilkudziesięciu ton były transportowane przez Nil w porze powodziowej (akht) sztucznymi kanałami wodnymi podłączonymi do stawów odwadniających przylegających do terenu. Bloki następnie wleczono na drewnianych saniach po błotnistych torach zwilżonych obliczonymi proporcjami wody w celu zmniejszenia tarcia, a następnie podniesiono je na zbocza z wyrównanej ziemi i wapienia, starannie zaprojektowane zgodnie z zaawansowanymi obliczeniami inżynieryjnymi.
Tabela specyfikacji terenowych archeologicznych i architektonicznych.
Źródła i odniesienia akademickie i oficjalne.
Niniejsza treść encyklopedyczna została przygotowana i zweryfikowana w oparciu o najnowsze dane archeologiczne i raporty terenowe oficjalnych organizacji oraz akredytowane źródła międzynarodowe:
- Egipskie Ministerstwo Turystyki i Starożytności: Zapisy wykopalisk i restauracji w sektorze antyków w Luksorze oraz w kompleksie świątynnym w Karnaku i Luksorze, Najwyższa Rada ds. Starożytności.
- Centrum Światowego Dziedzictwa - UNESCO: Dokumentacja nominacyjna starożytnego miasta Teb i jego grobowców królewskich na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO (UNESCO), Paryż.
- Richard H. Wilkinson: Kompletne świątynie starożytnego Egiptu, Świątynie starożytnego Egiptu: rytuały i projekty architektoniczne, Oxford University Press.
- James Henry Breasted: Starożytne zapisy Egiptu: dokumenty historyczne, tomy II i III: Inskrypcje i zapisy Nowego Królestwa, University of Chicago Press.
- Amerykańskie Centrum Badawcze w Egipcie (ARCE): Raporty dotyczące dokumentacji i ochrony inskrypcji świątynnych w Luksorze i Karnaku oraz konserwacji piaskowca nubijskiego.
- Sir Gaston Maspero: Studia egipskiego Urzędu ds. Starożytności dotyczące restauracji i ratowania świątyń tebańskich, Urząd ds. Starożytności, Kair.
- Ian Shaw: Oksfordzka historia starożytnego Egiptu, epoka imperium egipskiego i Teb, Oxford University Press.