Krone der farbenfrohen Wandkunst im alten ĘgyptenGräber von Königinnen, Prinzessinnen und königlichen PrinzenLegendy Grab von Königin Nefertari QV66

Dolina Królowych w Luksorze (ta-set-neferu – miejsce piękna i doskonałości)

Królewskie miejsce spoczynku matek, żon i dzieci faraonów Nowego Państwa; Dolina Królowych, w której znajdują się „Sykstynki sztuki starożytnego Egiptu”; Wspaniały grobowiec królowej Nefertari, uważany za najpiękniejszy i najbardziej kolorowy grobowiec w historii.

Polecany artykuł Media wizualne i SEO
Valle de las Reinas en Luxor (ta-set-neferu – lugar de belleza y perfección)
Dolina Królowych w Luksorze (ta-set-neferu – miejsce piękna i doskonałości)
StandortSüdwestlich des Tals der Könige, Westjordanland, Luksor
Zmień nazwęTa-set-neferu (Bedeutung: Ort der Kamele oder Grab der Königssöhne)
Anzahl der GräberZobacz wszystkie 90 dokumentów archeologicznych Gräber
Die wichtigsten offenen GräberZłap von Nefertari (QV66), Złap von Khaemwaset (QV44), Złap von Amona-hirkhepshefa (QV55)

Dolina Królowych i jej znaczenie historyczne

Dolina ta przeznaczona była do pochówku wielkich żon królewskich, księżniczek i dzieci faraonów, którzy zmarli na początku XVIII, XIX i XX dynastii. Nagrobki charakteryzują się ciepłymi, intymnymi inskrypcjami, które odzwierciedlają uczucia ludzkiego ojcostwa i macierzyństwa, a także świętość religijną.

Grób królowej Nefertari: klejnot sztuki światowej

W 1904 roku włoski archeolog Ernesto Schiaparelli odkrył grobowiec Nefertari (QV66), ukochanej żony Ramzesa II. Cmentarz ten uważany jest za szczyt dojrzałości artystycznej starożytnego Egiptu. Gdzie Nefertari pojawia się w luksusowych, przezroczystych, białych lnianych ubraniach, a jej brązowe oczy są rysowane z zadziwiającą delikatnością, gdy gra w grę groszową i składa ofiary bogom Hathor, Ozyrysowi i Izydzie wśród jasnych kolorów, jakby były namalowane dzisiaj.

. Odkryj ten ponadczasowy punkt orientacyjny z elitarnymi egiptologami

Firma turystyczna Ultra Misr (licencja 874, kategoria A) oferuje ekskluzywne prywatne wycieczki, które obejmują specjalne pozwolenia na zwiedzanie, luksusowe, klimatyzowane pojazdy i szczegółowe wyjaśnienia archeologiczne, które odkrywają tajemnice napisów i symboli architektonicznych.

Gestalten Sie jetzt Ihren eigenen Reiseplan
Sekcja merytoryczna, naukowa i głębokiego nurkowania

Szczegółowe analizy archeologiczne i techniczne oraz zapisy wykopalisk.

Ten historyczny zabytek reprezentuje zaawansowany model kreatywności architektonicznej i inżynieryjnej w cywilizacji starożytnego Egiptu, łączący precyzję planowania astronomicznego i inżynieryjnego z doktrynalną symboliką religijną. Dokumentacja archeologiczna udokumentowana przez misje naukowe Najwyższej Rady Starożytności ukazuje stosowanie technik cięcia i transportu ogromnych kamieni z kamieniołomów w Tura, Asuan i Jebel Silsila z niezwykłą precyzją, biorąc pod uwagę dokładne ustawienie z czterema głównymi punktami oraz ruch ciał niebieskich w stosunku do przesilenia letniego i zimowego.

Nowoczesne badania geofizyczne i badania radarowe (GPR), przeprowadzone we współpracy między międzynarodowymi uniwersytetami a egipskim przemysłem antyków, wykazały istnienie skomplikowanych sieci korytarzy, przestrzeni wewnętrznych i kanałów kanalizacyjnych, które miały przez tysiąclecia chronić budynek przed erozją i rzadkim spływem. Z tym układem strukturalnym wiążą się hieroglificzne dekoracje i inskrypcje odzwierciedlające królewskie rytuały koronacyjne, ofiary składane bogom oraz teksty pogrzebowe zapewniające wieczną podróż króla do innego świata.

Programy konserwacji zapobiegawczej i zrównoważone zarządzanie obiektem.

W ramach wysiłków państwa egipskiego na rzecz ochrony obiektu wpisanego na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO obiekt podlega zaawansowanemu protokołowi zarządzania środowiskowego, który obejmuje regularne monitorowanie temperatury i wilgotności względnej w pomieszczeniach i korytarzach, a także kontrolowanie gęstości liczebnej grup turystycznych, aby zapobiec wpływowi dymu i zmian mikroklimatycznych na napisy na ścianach. Ścieżki wyposażone są również w wiszące drewniane chodniki i chłodne oświetlenie LED, które nie emituje ciepła i nie wpływa na oryginalną kolorystykę kamieni.

Wytyczne dotyczące wizyt w terenie i wskazówki ekspertów ds. podróży

Aby uzyskać maksymalne korzyści naukowe i eksploracyjne ze zwiedzania tego zabytku, eksperci Ultra Egypt Travel doradzają rozważenie następujących kwestii:

Sekcja Referencji Naukowych i Instytucjonalnych Specjalistyczny blok analizy architektonicznej i konstrukcyjnej

Materiały konstrukcyjne i architektura starożytna.

Konstrukcja tego obiektu archeologicznego opierała się na starannym wyborze najlepszych rodzajów kamieni naturalnych wydobywanych z różnych miejsc starożytnego Egiptu. Architekci wykorzystali lśniący biały wapień z kamieniołomów Tora na wschodnim brzegu Nilu do pokrycia ścian i powierzchni zewnętrznych niezwykle precyzyjnym polerowaniem, natomiast do budowy ogromnych kolumn, nośnych dachów, fałszywych drzwi i królewskich komór grobowych wykorzystali twardy różowy granit wydobywany z kamieniołomów Pierwszej Katarakty w Asuanie.

Wydobyte dowody techniczne i zapisy papirusowe (takie jak papirus z Wadi al-Jarf) potwierdzają, że ogromne bloki kamienne o masie od kilku do kilkudziesięciu ton były transportowane przez Nil w porze powodziowej (akht) sztucznymi kanałami wodnymi podłączonymi do stawów odwadniających przylegających do terenu. Bloki następnie wleczono na drewnianych saniach po błotnistych torach zwilżonych obliczonymi proporcjami wody w celu zmniejszenia tarcia, a następnie podniesiono je na zbocza z wyrównanej ziemi i wapienia, starannie zaprojektowane zgodnie z zaawansowanymi obliczeniami inżynieryjnymi.

Tabela specyfikacji terenowych archeologicznych i architektonicznych.

العنصر التوثيقي Zatwierdzona opinia archeologiczno-techniczna.
Podstawowe użyte materiały: Lokalny wapień (rdzeń budynku), wapień Tora (okładzina), różowy granit asuański, piaskowiec nubijski.
Więcej informacji o: . Precyzyjne ustawienie astronomiczne z punktami kardynalnymi i trajektoriami gwiazd polarnych lub ruchem przesilenia.
Klasyfikacja ochrony archeologicznej: Stanowisko archeologiczne oficjalnie zarejestrowane w Najwyższej Radzie Starożytności i podlegające ustawie nr 117 o ochronie zabytków z 1983 r. ze zmianami.
Monitoring w terenie i rekultywacja: Okresowe wspólne projekty konserwacji i renowacji pomiędzy Centralną Administracją Restauracji a akredytowanymi międzynarodowymi misjami naukowymi.

Źródła i odniesienia akademickie i oficjalne.

Niniejsza treść encyklopedyczna została przygotowana i zweryfikowana w oparciu o najnowsze dane archeologiczne i raporty terenowe oficjalnych organizacji oraz akredytowane źródła międzynarodowe:

Dedykowana sekcja czytania kontekstowego (>= 10 linków)